تصاوير عاشقانه:

براي ديدن بقيه تصاوير به ادامه مطلب برويد:

آشنايي با برخي واژه هاي ايراني

محتويات اين مطلب جهت آشنايي افراد غير ايراني با کلمات و واژه هاي ايراني بوده و فاقد هرگونه ارزش ديگري‌ست! بايد عرض کنيم که ممکن است برخي لغات داراي شکل املايي يکسان در ايران قديم بوده اما خب ورژن جديدش ديگه معني سابق رو نمي‌ده !

عذرخواهي: در ايران دمده شده و بجاي آن از توجيه استفاده مي‌شود.

بيمه‌ عمر: قراردادي که شما را در تمام عمر فقير نگه داشته تا شما پولدار مرده و مراسم کفن و دفنتان آبرومندانه برگزار شود.

شناسنامه يا کارت ملي: دفترچه و کارتي که يکي بدون ديگري فاقد ارزش بوده و حتما جفتش لازم است.

سريال: فيلمي‌ست چند قسمتي، که روش مصرف مواد مخدر و آخرين شيوه‌هاي دزدي را به شما آموزش مي‌دهد.

تلفن همراه: وسيله‌اي سه‌کاره جهت کلاس گذاشتن، آهنگ گوش کردن و نهايتا‍ عکس گرفتن است.

ايرانسل: خط تلفني است جهت مزاحمت و سر به سر گذاشتن دوست و آشنا.

گراني: کلمه‌يي است زاده‌ي توهم غربيان که در ايران تاکنون مشاهده نشده است!

آثار باستاني: خرابه‌هايي که هرچه زودتر بايد نابود شوند چون خيلي جا گرفته‌اند.

خودپرداز: دستگاهي‌ست که هميشه‌ي خدا بايد براي رسيدن به آن در صف ايستاد و اگر صفي در کار نباشد 99.99 درصد خراب است.

اداره: محلي که شما بعد از تنش‌ها و جدل‌هاي منزل در آنجا استراحت مي‌کنيد.

مجرم: فردي که هيچ فرقي با ساير افراد ندارد و تنها تفاوتش در اين است که توانسته‌اند او را دستگير کنند.

تورم: عددي بي‌خود و چرت بوده که همچنان در ايران يک رقمي است!

گارانتي: يک اسم زيبا و خوش تلفظ است ولي در عمل مکافاتي بيش نيست.

تحقيق: کپي-پيست کردن مقالات اينترنتي.

مترو: سوناي بخار متحرک!

شب امتحان: حکم بين دو نيمه در فوتبال ايران در زمان مربي‌گري مايلي‌کهن را دارد و فقط بايد توکل کرد به خدا و دعا خواند.

دانشجو: دو طيف اند، يک طيف آخرش وزير ميشن بي برو برگرد ! طيف ديگه ميدوند که قاطي فرار مغزها بشن، والا زنداني ميشن چون هميشه معترضن.

بزرگراه: نوعي پيست رالي به همراه يادگيري آپ تو ديت‌ترين فحش‌هاي باناموسي و بدون آن!

رئيس: فردي که وقتي شما دير به سر کار مي‌رويد خيلي زود مي‌آيد و زماني که شما زود به اداره مي‌رويد يا دير مي‌آيد و يا مرخصي است.

شهرداري: گرفتن رشوه، داشتن صدها پروژه‌هاي نيمه‌تمام و نصب تابلوهاي روزشماري جهت افتتاح.

از پذيرفتن خانم‌هاي بد حجاب معذوريم: تابلويي که در همه‌جا نصب شده، جهت کرکر خنده و عوض کردن روحيه‌ي مردم.

سطل آشغال: وسيله‌يي‌ست موجود در خيابان‌ها جهت ريختن زباله در اطراف آنها.

مدرک تحصيلي: کاغذي مستطيل شکل، در ابعاد مختلف که بسته به مقطع، قيمتش فرق مي‌کند و بدون پارتي در هيچ کجا به درد نميخورد "مگر هنگام ا ز د و ا ج"

حراج: اصطلاحي‌ست که در آن به قيمت اصلي کالا درصدي اضافه کرده و با ماژيک قرمز روي آن خط زده و قيمت اصلي کالا را در زيرش درج مي‌کنند.

و غيره (و ...): نشانه‌اي براي باوراندن اين مطلب که شما بيش از آنچه تصور مي‌کنيد، مي‌دانيد.

کل کل شاعر زن و شاعر مرد :
 

 
شاعر زن ميگه :
به نام خدايي که زن آفريد / حکيمانه امثال ِ من آفريد
خدايي که اول تو را از لجن / و بعداً مرا از لجن آفريد !
براي من انواع گيسو و موي / براي تو قدري چمن آفريد !
مرا شکل طاووس کرد و تورا / شبيه بز و کرگدن آفريد !
به نام خدايي که اعجاز کرد / مرا مثل آهو ختن آفريد
تورا روز اول به همراه من / رها در بهشت عدن آفريد
ولي بعداً آمد و از روي لطف / مرا بي کس و بي وطن آفريد
خدايي که زير سبيل شما / بلندگو به جاي دهن آفريد !
وزير و وکيل و رئيس ات نمود / مرا خانه داري خفن ! آفريد
براي تو يک عالمه کِيْسِ خوب / شراره، پري ، نسترن آفريد
براي من اما فقط يک نفر / براد پيت من را حَسَنْ آفريد !
برايم لباس عروسي کشيد / و عمري مرا در کفن آفريد
 

شاعر مرد در جواب ميگه :
به ‌نام خداوند مردآفرين / که بر حسن صنعش هزار آفرين
خدايي که از گِل مرا خلق کرد / چنين عاقل و بالغ و نازنين
خدايي که مردي چو من آفريد / و شد نام وي احسن‌الخالقين
پس از آفرينش به من هديه داد / مکاني درون بهشت برين
خدايي که از بس مرا خوب ساخت / ندارم نيازي به لاک، همچنين
رژ و ريمل و خط چشم و کرم / تو زيبايي‌ام را طبيعي ببين
دماغ و فک و گونه‌ام کار اوست / نه کار پزشک و پروتز، همين !
نداده مرا عشوه و مکر و ناز / نداده دم مشک من اشک و فين!
مرا ساده و بي‌ريا آفريد / جدا از حسادت و بي‌خشم و کين
زني از همين سادگي سود برد / به من گفت از آن سيب قرمز بچين
من ساده چيدم از آن تک‌ درخت / و دادم به او سيب چون انگبين
چو وارد نبودم به دوز و کلک / من افتادم از آسمان بر زمين
و البته در اين مرا پند بود / که اي مرد پاکيزه و مه‌جبين
تو حرف زنان را از آن گوش گير / و بيرون بده حرفشان را از اين
که زن از همان بدو پيدايش‌ات / نشسته مداوم تو را در کمين

تقديم به تمامي معلمان واقعي که آموزگار اخلاق و محبت اند

 
 
سخت آشفته و غمگين بودم …
به خودم مي گفتم:
بچه ها تنبل و بد اخلاقند
دست کم ميگيرند
درس ومشق خود را …
بايد امروز يکي را بزنم، اخم کنم
و نخندم اصلا
تا بترسند از من
و حسابي ببرند …

مهمتـرین موانـع آرامـش همسـران

 

الهی نور تو چراغ معرفت بیفروخت . دل من افزونی است …
الهی از بود خود چه دیدم مگر بلا و عناد از بود تــــو همـــه عطا است …
الهی نـــام تو مــا را جواز و مهــــــر تو ما را جهــاز …
الهی شنــاخت تو ما را امان و لطف تو مـــا را عیـــان …
الهی ضیعفان را پناهی قاصدان را بـــر سراهی مومنـــــان را گواهی چه بود که افزوئی و نکاهی؟
الهــــی چه عزیز است او که تو او را خواهی در بگریزد او را در راه آری
طوبی آنکس را را کـــه تو او رایی …
کریمــا گرفتار آن دردم که تو درمان آنی ـ بنده آن ثنا ام که تو سزای آنی من در تو چه دانم؟
تو دانی . تو آنی که گفتی من آنم آنــی …
الهی نمی توانم که این کار بیتو بسر بریم نه زهره آن داریم که از تو بسر بریم …
خـــــداوندا کجا باز یابیم آنروزکه تو ما را بودی و ما نبــودیم تا باز به آن روز رسیم میان آتش و دودیم اگـــر بدو گیتی آنروز یابیم پر سودیم ور بود خود را در یابیم به نبــود ...
الهی از آنچه نخواستی چه آیــــد؟ و آنرا که نخواندی کی آیــد؟
تا کشته را از آب چیست؟ و نا بایسته را جواب چیست؟
تلخ را چه سود اگر آب خوش در جوار است؟ و خار را چه از آن کش بوی گل در کنار است ...
الهی شاد بدانم که بد درگاه تو میزارم بر آن امیـــد که روزی در میـــدان فضل بتو نازم
الهی نسیمی دمید از باغ دوستی دل را فـــدا کردیم ...
بویی یافتیم از خزینه دوستی بپادشاهی بر سر عالم ندا کردیم ...
برقی تافت از مشرق حقیقت آب و گل کم انگاشتیم و دو گییتی بگذاشتیم ...
یک نظر بسوختیم و بگداختیم بیفزای نظری و این سوخته را مـــرهم ساز و غرق شده را دریاب که می زده راهم بمی دارد و مرهم بود ...
الهی تودوستان را به خصمان می نمایی
درویشان را به غم و اندوهان می دهی
بیمار کنی و خود بیمارستان کنی
درمانده کنی و خود درمان کنی
از خاک آدم کنی و با وی احسان کنی
سعادتش بر سر دیوان کنی و به فردوس او را مهمان کنی
مجلسش روضه رضوان کنی نا خوردن گندم با وی پیمان کنی
و خوردن آن در علم غیب پنهان کنی
آنگه او را بزندان کنی و سال ها گریان کنی جباری تو کار جباران کنی
خداوندی کار خداوندان کنی
تو عتاب و جنگ همه با دوستان کنی ...
و هرآنچه که هست و خواهد بود و خواهد شد از ذات تو و مهربانی توست ...
الهی آمین ...

از تنگنای محبس تاریکی وز منجلاب تیره این دنیا …
بانگ پر از نیاز مرا بشنو آه ای خدای قادر بی همتا.
خداوندا فقط تو آگاهی و تو می دانی که دست از غیر تو شسته ام.
به ملکوت آسمانت نظر دوخته ام. برای بیان رازهای درونم گوشی شنواتر از تو نیافتم.
و دوستی مهربانتر از تو پیدا نکردم.
دوست دارم شانه به شانه هم راه برویم.
بر تپه های تنهایی بنشینیم و من بگویم و تو بشنوی.
آرام برایت نجوا کنم و تو با دست بادت موهایم را نوازش کنی و با قطرات بارانت برایم گریه کنی و با رنگین کمان هفت رنگت دلم را شاد سازی.
خدایا در پهنه دنیایی که برایمان ساختی از انسانیت رنگی و اثری نمانده است چه انسانها که اکنون از گرسنگی و فقر کودکان خویش را به خواب وا می دارند.
چه بسیار انسانهایی که در دام عفریت فقر گرفتار آمده اند و صبر از کف داده اند و عفت و عزت خویش را در هر بازاری به فروش گذاشته اند. چه بسیار انسانهایی که همچون زالو از شیشه عمر دیگران سیراب می شوند و پا بر گرده بندگانی می گذارند که خود قانون بردگی شان را پاره کرده اند.
خدایا، خدایا.... بارها شده است که دلم برایت تنگ شده، بارها دلم برای نگاهت، صدایت و نوازشهایت تنگ شده. دلم برای این همه ظلمی که در لحظه لحظه زمان ها شاهد و ناظر آن هستی می سوزد. دوست داشتی بندگانت در نهایت مهربانی و صلح با هم زندگی کنند و دم به دم شیطان درون خویش ندهند.
اما انگار خدایا این آرزو برایت هر روز دست نیافتنی تر می شود.
خدایا مباد امیدت به متحول شدن ما به احسن حالات ناامید گردد و برای خوب شدن مان دعا نکنی. من نیز با تو ای خدای مهربانم دعا می کنم برای عاقبت به خیر شدن نسل انسانها. نسلی که همچون ققنوس از خاکستر ظلم ها و عداوت ها سر بر می آورد تا فقط و فقط صلح را دریابد و دوستی و شادی و مهر را.
دعایم را بپذیر و آن را به اجابت برسان ... همانا تو قادر و توانایی ...
الهی آمین ...

مهربانتر شده اي

مهرباني را در گستره بيشتري مي بينم

سعي کرده ام مهربانتر باشم

و ديگران اغلب مهربانند

با چشماني پر از محبت بنگر به من و به ديگران

باشد که اندوهي را از گوشه چشمي بگريزاني

باشد که همه شادتر باشند

باشد که عشق تسري يابد

باشد که دنيا به کام باشد و خوشي تمام

باشد که اندوهگين نباشند مردمان را

باشد که تشنه محبت کردن باشيم

در انتظار هر لبخندت لبخندي مي زنم و گاهي براي اينکه بخندي قهقه اي

در چشمان نافذت اي عشق خيره نگاه کرده ام و در جادوي چشمانت گم شده ام

حس گرمي به من مي دهي در اين سرماي کشنده تنهايي انسان

راستي ضربان قلبت موسيقي دوست داشتن را خوب ميداند وقتي نميخواهي محبتت آشکار شود حواست باشد که صداي قلبت را نشنوند

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

 تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی

و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

 تو دریای ترینی آبی و آرام و بی پایان

و من موج گرفتاری اسیر دست طوفانم

تو مثل آسمانی مهربان و آبی و شفاف

و من در آرزوی قطره های پاک بارانم

 نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته

 به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم

 تو دنیای منی بی انتها و ساکت و سرشار

 و من تنها در این دنیای دور از غصه مهمانم

 تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم

و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم

 تو مثل مرهمی بر بال بی جان کبوتر

و من هم یک کبوتر تشنه باران درمانم

 بمان امشب کنار لحظه های بی قرار من

 ببین با تو چه رویایی ست رنگ شوق چشمانم

 شبی یک شاخه نیلوفر به دست آبیت دادم

 هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

 تو فکر خواب گلهایی که یک شب باد ویران کرد

 و من خواب ترا می بینم و لبخند پنهانم

تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد

 و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم

تو می ایی و من گل می دهم در سایه چشمت

و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم

تو مثل چشمه اشکی که از یک ابر می بارد

 و من تنها ترین نیلوفر رو به گلستانم

شبست و نغمه مهتاب و مرغان سفر کرده

 و شاید یک مه کمرنگ از شعری که می خوانم

 تمام آرزوهایم زمانی سبز میگردد

که تو یک شب بگویی دوستم داری تو می دانم

 غروب آخر شعرم پر از آرامش دریاست

 و من امشب قسم خوردم تر ا هرگز نرنجانم

 به جان هر چه عاشق توی این دنیای پر غوغاست

 قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم

بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد

 دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم

 یا حق